حسن و حسين ( ع ) را آل محمد و آل پيامبر ( ص ) و آل بيت يعنى خاندان محمد ( ص ) قلمداد مىكنند . « سيد مرتضى » مىگويد : « آيه مباهله دلالت دارد كه فرزند زاده دختر ، فرزند حقيقى است » . « 1 » و ما مىگوييم : فارغ از اين‌كه اين آيه بر اين موضوع دلالت كند يا خير ، به هرروى نص آشكارى است بر آن‌كه حسن و حسين به حقيقت فرزند پيامبر ( ص ) هستند حتى اگر فرزند زاده دختر ، در مقايسه با ديگران ، فرزند به‌شمار نيايد . و اين امر به فرموده صريح قرآن و حديث و باور تمامى مردم ، ويژه پيامبر ( ص ) است و نه كس ديگر . و اگر كسى بپرسد : حكمت اينكه پيامبر ( ص ) - و نه غير از ايشان - پدر واقعى فرزندان دخترش بشمار مىآيد چيست ؟ پاسخ را براى روشن شدن با اين تمهيد آغاز مىكنيم : پيامبر ( ص ) در 25 سالگى با خديجه « 2 » ازدواج نمود و بيست و چهار سال و چند ماه با وى زيست . پس از وى با « سوده بنت زمعه » « 3 » و سپس با عايشه

--> ( 1 ) - رسائل سيد مرتضى : مجموعه چهارم : 238 . ( 2 ) - نخستين زنان پيامبر ( ص ) ( ص ) خديجه بنت خويلد بن اسد بن عبد العزى بن قصى بود . پيامبر ( ص ) قبل از وحى و در 25 و به قولى در 21 سالگى با وى كه 40 سال داشت ازدواج نمود . بيست و چهار سال با وى زيست و تا هنگامى كه فوت كرد زنى بر وى اختيار نكرد . مادرش : فاطمه بنت زائده بن اعصم از بنى عامر بن لؤى است . خديجه ( كه خداوند از وى خشنود باد ) از لحاظ نسب در بين زنان قريش در مرتبه ميانى اما از نظر شرف و بزرگى سر آمد همگان بود . وى سه روز پس از مرگ ابو طالب وفات يافت و رسول خدا ( ص ) آن را سال اندوه « عام الحزن » ناميد . جوامع السيره : 31 ، اسد الغابه : 7 / 78 ، المعارف ابن قتيبه : 132 پژوهش ثروت عكاشه چ قم ، سيره ابن هشام : 1 / 189 . ( 3 ) - سيره ابن هشام : 1 / 187 .